غربت از غربت و قربت به قربت، امیر راد (یادداشتی برای نمایش آثار نقاشی "قربت" در گالری آتبین)

 یادداشتی برای نمایش آثار نقاشی "قربت" در گالری آتبین، ۲۷ اردیبهشت ماه تا ۱۰ خردادماه ۱۳۹۲، گردآورنده: مژگان قدوسی

غربت از غربت و قربت به قربت

یکی "دورشدن" و "جدایی از شهر ودیار" است و دیگری "خویشی" و "نزدیکی". بی گمان با هربار شنیدن این واژه جدای از متن، سوال از این دو معنا گریبان شنونده را خواهد گرفت. اما این "قربت" بستری دارد و متنی، و شمای خواننده/بیننده هم چون من نویسنده، ناگزیر جزئی از آن خواهید بود، پس در برساختن معنای جدید سرنوشت ساز خواهیم بود.
 جناب سهروردی1 فرموده اند:" اختلاف عبارات، تو را به بازی نگیرد که در روز رستخیز هنگامی که آدمیان در پیشگاه خداوند حضور می یابند از هر هزار تن، نهصد و نود و نه تن کشته عبارتند و ذبیح شمشیر اشارات"2. از آنجایی که مایل نیستم جز آن نهصد و نود و نه نفر باشم سعی خواهم کرد ربط و بسطی بیابم و بنده سطح نباشم و ارباب عمق گردم!
و حال که پای رستاخیز و شمشیر و خود سهروردی هم در میان است ناگزیر باید اعتراف کنم که در نگاه اول در این نمایش آثار نه قربت که غربت یافتم هرچند که به قصد "قربت" نظاره کردم. سه نقاش از سه نسل کاری متفاوت با پیشینه حرفه ای ناهمخوان و جهانبینی های یکسر ناهمگون آثاری را ارائه داده اند که در لحن بیان، ساختار بصری و رفتارشناسی نقاشانه هیچ قرابتی با یکدیگر ندارند با این همه در یک مجموعه و زیر نام "قربت" و در یک جا جمع شده اند. اگر بساط شمشیر و رستاخیز نبود که هست و آن شمشیر، بالای سر هر نویسنده معلق است و رستاخیز هم که اظهر من الشمس است آن وقت به سیاق کاتولوگ/بروشور نویسی معاصر ایرانی می شد مفاهیمی انتزاعی جمع و جور کرد و درانداخت و جناب ژیل دلوز3 و لاکان4 را هم سر سفره سهروردی گرد آورد و در کنه تک تک این آثار قربت را به عینه مشاهده کرد. اما چنین نیست و این آثار در عمیق ترین لایه های خود حتی با حضور آقای سوسور5 بر سر این سفره چنین معنایی را تداعی نمی کنند. با این همه چنان که گفتم تجربه من در"نگاه اول" چنین بود و احتمالا شما هم چنین تجربه ای را از سر خواهید گذرانید.
اما مسئولیت این متن چنان که در ابتدای آن آمده است کمک به برساختن معنایی جدید و به بیان بهتر گستردن این معنا در بستر جدید (بخوانید نمایش آثار) است آن هم در موجزترین شکل آن چون نویسنده آگاه است که متن بلند و دشوار بر دیوار نگارخانه، برای بیننده/خواننده ی سرپا، به خصوص در روز گشایش، چندان خواستنی و خواندنی نیست.
بی تردید تنها عامل صوری مشترک در میان تمامی این آثار پیکره زن و گاه متعلقات زنانه است. این عامل صوری در سطح آثار-که به شدت کلیشه ای می نماید- در پیوند با رفتار نقاشانه، شیوه بیانی و سامان دهی عناصر بصری تک تک هنرمندان اهمیت وجه فرمال خود را تا حد زیادی از دست می دهد و به این ترتیب از سطح یک موضوع به مرتبه یک سوژه برای شناخت ارتقا می یابد. سوژه ای که هنرمندان هر یک برای شناخت و نزدیکی (قربت) به آن در چهارچوب آثار خود کوشیده اند.
 این گونه می توانیم بیان طنازانه "رسول سلطانی" را به واسطه استفاده از ریتم و ایجاد کنتراست میان عناصر بصری،  شیوه ترکیب بندی به خصوص استفاده از نقاط تاکید در میانه تصویر وانتخاب المان های بصری ویژه، درک نماییم. همچنین رویکرد منتقدانه "زینب موحد" در پیکره های بی هویت زنان که به واسطه کوپ ها و برش های نا به هنگام فیگور صورت بندی شده و با محاط شدن آن ها  در انبوه موتیف های بصری در متعلقات کلیشه ای زنانه تشدید گردیده است، از همین زاویه قابل شناسایی است. و در نهایت ادامه همین نگاه در زنان آثار "نیما هاشمیان" نیز هویدا است؛ زنانی  که درگیر کشاکشی درونی جهت شناخت موقعیت و کسب جایگاه خویشند و این بی مرتبگی در کنتراست میان ساختار و نوع جایگیری پیکره آن ها با ساختار فضای پس زمینه به خوبی نمایان است.  
این متن به قصد نزدیکی نویسنده  و شمای بیننده با "قربت" نوشته شده است پس، از داوری این کوشش در ساختار، معنا و کلیت مجموعه عاری است. حال در نظرم  می توانم بی بیم شمشیر و رستاخیز دمی بیاسایم اما این نکته ناگفته نماند که کوشیدن در شناخت یک سوژه به هر اندازه و با هر توان یک ارزش عام و درخور تقدیر از کوشندگان است.

امیر راد
اردیبهشت ۹۲


1- شهاب‌الدین سهروردی: فیلسوف ایرانی (۵۴۹ - ۵۸۷ ق / ۱۱۵۴ - ۱۱۹۱ م) و نام خیابانی در تهران که خیابان های اندیشه ۱و۲و... از آن منشعب می شوند و مرکز فروش کفپوش و پارکت و ... است.
2- منبع متن آمده از سهروردی: شیخ شهاب الدین سهروردی. سه رساله. تصحیح نجفقلی حبیبی، انجمن فلسفه ایران، ۱۳۵۶، ص. ۸۲. (رساله کلمة التصوف).
3- ژیل دولوز (‪Gilles Deleuze‬)‏: فیلسوف فرانسوی (۱۹۲۵-۱۹۹۵)
4- ژاک لاکان (‪Jacques Lacan‬): پزشک، فیلسوف و روانکاو فرانسوی‏ (۱۹۰۱ -۱۹۸۱)
5- فردینان دو سوسور (Ferdinand de Saussure): زبان‌شناس و نشانه شناس سوئیسی (۱۸۵۷-۱۹۱۳)

چرا صد ویدئو آرتیست یک قرن را روایت می کنند؟

زندگی انسان در گذر از دو فصل بنیادین شکل می گیرد: جوانی و بزرگسالی. دو فصل بنیادین که منحصر به فرد یا افراد نیست بلکه جوامع انسانی را نیز در برمی گیرد. گذر از میان این دو فصل قدم به قدم و غالبا روندی تکاملی است و این میسر نمی شود مگر با آگاهی از دستاوردها و اهداف گذشته. امروز و در دهه دوم قرن بیست و یکم و با تمام هیجانات و استرس های ناشی از سرعت تغییرات، بخش عمده ای از فرهنگ ما فرزند قرن بیستم باقی مانده است. قرن جنگ های بزرگ، دستاوردهای علمی، قرن ایسم ها، تحولات بزرگ فکری... و قرنی که از مهمترین رویدادهای کل تاریخ بشریت انباشته شده است. 

یکی از ویژگی های بارز این قرن تصاویر متحرک است. با نگاه به سینما، تلویزیون و حتی وب اهمیت این مشخصه بیشتر نمایان می شود. از زمانی که نم جون پایک ویديو اینستالیشن خود را در آلمان به نمایش گذارد و به عقیده بسیاری دوران ویديو آرت آغاز شد، امروز ۵۰ سال می گذرد و با اینکه ویديو آرت هنر جوانی است شاید بتوان گفت هیچ مدیومی تا این اندازه در صرف و نحو زبان خود امکانات بیانی منحصر به دوران معاصر را نداشته است. ویدئوآرت با امکانات بیانی و ارتباطی گسترده خود جایگاه منحصر به فردی در میان سایر مدیوم های هنری یافته است و می توان امیدوار بود که در آینده تاثیر به سزایی بر فرم های ارتباطی بگذارد. از سوی دیگر روند تصاعدی جایگزین نمودن صورت دیجیتال تصاویر به جای فرم ها و مدیوم های کلاسیک، استفاده هنری از این مدیوم را در کنار سایر کارکردها برجسته می کند. 

پروژه "۱۰۰X۱۰۰=۹۰۰" در پاسخ به این الزامات و توجهات شکل گرفته است. صد هنرمند از سراسر جهان به این پروژه دعوت شده اند تا هریک اثری در ارتباط با یک سال از قرن بیستم ارائه دهند. هدف این پروژه روایتی هنرمندانه است از قرن بیستم با تمام پیچیدگی ها و برداشت ها، با تاکید بر دوری از روایت های تاریخ نگارانه و دیدگاه های متعصب سیاسی و با تشویق به خلق آثاری سوبژکتیو و شخصی. به این ترتیب یکصد هنرمند با آزادی کامل و فقط با اشتراک بر تمرکز بر یکی از سال های قرن بیستم به خلق آثار پرداخته اند. تمرکزی که در خود امکان دگرگونی دیدگاه های پیشین و شکل دهی به نتیجه گیری های نو را دارد. هرچند که آزادی تفسیر و برداشت های هنرمندان از مشخصه های این پروژه بوده است اما توجه به نگرشی جهان شمول در ارتباط با قرن بیستم که در نهایت باعث افزودن لایه های خوانش بیشتری در اثر می شود نیز مد نظر بوده است.

این پروژه تحت حمایت فستیوال مگمارت ایتالیا Magmart | video under volcano به انجام رسیده است و دست کم در زمینه ویدئوآرت برای اولین بار در سطح جهانی اجرا می شود. این مجموعه در طی سال ۲۰۱۳، در بزرگداشت ۵۰ سالگی ویدئوآرت، در سراسر جهان و در نقاط مختلف توسط موسسات گوناگون عرضه می شود. مگمارت در طی سالیان با نهادها، موزه ها، هنرمندان و کیوریتورهای فعال در عرصه ویدئوآرت همکاری های گسترده ای داشته است. هنرمندان این مجموعه نیز از میان برندگان دوره های پیشین این فستیوال و با توجه به گونه گونی فرهنگی برگزیده شده اند تا در نهایت نگاهی متکثر به  پدیده قرن بیستم، نتیجه این فستیوال باشد.

نمایش این مجموعه در گالری ایست در طی ۱۰ روز، هر روز یک دهه از قرن بیستم با ارائه ۱۰ ویدئوآرت از ۱۰ هنرمند از سراسر جهان برنامه ریزی شده است.

شادی افشار و امیر راد

 Tales (1957) Emilio Rizzo

فستیوال بین المللی ویدئو آرت ۱۰۰x۱۰۰=۹۰۰ (صد ویدئو آرتیست برای روایت یک قرن)

بزرگداشت ۵۰ سالگی ویدئوآرت
 در پروژه بین المللی

۱۰۰x۱۰۰=۹۰۰
(صد ویدئو آرتیست یک قرن را روایت می کنند)

 
جمعه ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ تا سه شنبه ۲۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲
 

کیوریتورها: شادی افشار و امیر راد

اطلاعات بیشتر به زودی در وبسایت جدید گالری ایست.

وبسایت رسمی پروژه:  

http://9hundred.org

لینک اسامی هنرمندان:

http://9hundred.org/artists.php

 لینک اسامی همراهان این پروژه در سراسر جهان:
http://9hundred.org/partners.php
 

لینک اسامی کیوریتورهای این پروژه:
http://9hundred.org/curators.php

این پروژه تحت حمایت فستیوال مگمارت برگزار می شود.

magmart.it

An International Project
 to Celebrate 50th Anniversary of Videoart

The project 

100x100=900 

(100 videoartists to tell a century)

 Friday, 3 May 2013- Tuesday, 14 May 2013

Curators: Shadi Afshar & Amir Rad

More information will be on our new website.

Official website:  

http://9hundred.org

Artists:

 http://9hundred.org/artists.php

Partners:

http://9hundred.org/partners.php

Curators:

http://9hundred.org/curators.php

The project is under the patronage of the Magmart festival.

magmart.it

 
 

‎‫"شال ها و خواسته ها"، ‎‫نمایش نقاشی های بابک خدابنده ‬

‎‫

‎‫

شال ها و خواسته ها ‬

 

نمایش نقاشی های بابک خدابنده ‬

 
‎‫ جمعه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ از ساعت ۱۷ تا ۲۱ ‬
‎‫نمایش آثار تا روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ماه از ساعت ۱۷ تا ۲۰ ادامه خواهد داشت.‬
‎‫

گالری ایست: تهران - میدان ونک - خیابان شهید خدامی ( بیژن) - پلاک ۴۰ - زنگ دوم .‬

‎‫گالری روزهای شنبه تعطیل است .‬

"و گوارایی بی گاه خطا، بوی تباهی ها، گردش نیست"، اجرایی از محمد رضایی کلانتری

و گوارایی بی گاه خطا، بوی تباهی ها، گردش نیست

اجرایی از
 محمد رضایی کلانتری

جمعه ۳۰ فروردین ۱۳۹۲
ساعت ۱۷ تا ۲۱

عکس هایی از "هفت سین"، ‎پرفورمنس، چیدمان و ویدئوآرت از ‎شیرین عابدینی راد

هفت سین

‎پرفورمنس، چیدمان و ویدئوآرت 

‎شیرین عابدینی راد

‎یکشنبه ۲۷ اسفندماه ۱۳۹۱

 ساعت ۱۸ تا ۲۱

پروژه "فیتینگ روم شماره ۴۰"

پروژه

"فیتینگ روم شماره ۴۰"

آثاری از طراحان لباس سینما و تئاتر ایران

 گشایش جمعه ۱۱ اسفند ماه ۱۳۹۱ با ارائه آثار اینتراکتیو

ساعت ۱۷ تا ۲۱

نمایش آثار تا سه شنبه ۲۲ اسفند ماه ۱۳۹۱ ادامه دارد.

ساعت ۱۳ تا ۲۰

مریم آقایی، رعنا امینی، رویا جاویدنیا، مریم درمنی، سارا سمیعی

مهرنوش شاه حسینی، الهام کردا، پریسا گرگین، غزاله معتمد، نگار نعمتی

ارائه آثار اینتراکتیو فقط در روز گشایش خواهد بود.

گالری روزهای شنبه  ۱۲ اسفندماه و شنبه ۱۹ اسفندماه تعطیل است.

برنامه گروه ها و زمان بندی:

گروه ۱:

یکشنبه ۱۳ اسفندماه تا سه شنبه ۱۵ اسفندماه

مریم آقایی، سارا سمیعی، مریم درمنی

یکشنبه ساعت ۱۲ تا ۲۰، سایر روزها ۱۳ تا ۲۰

گروه ۲:

چهارشنبه ۱۶ اسفندماه تا جمعه ۱۸ اسفندماه

غزاله معتمد، رویا جاویدنیا، الهام کردا، رعنا امینی

چهارشنبه ساعت ۱۲ تا ۲۰، سایر روزها ۱۳ تا ۲۰

گروه ۳:

یکشنبه ۲۰ اسفندماه تا سه شنبه ۲۲ اسفندماه 

مهرنوش شاه حسینی، نگار نعمتی، پریسا گرگین

یکشنبه ساعت ۱۲ تا ۲۰، سایر روزها ۱۳ تا ۲۰

The Land of Silence, Ali Rajabi

It is night and dark. The moon in the sky gazing down on you and the clouds in the limitless godly sky pave their way.
Eyes hooked on and all of a sudden you find yourself in a Land you had never felt. 
It’s Silence that rules here, as if it cries out and draws one in.
Your search has begun. Just then you feel you’re being watched from high above. Rock like KALUTS.
(Sandy Skyscraper formed by wind.)

They have been standing there. Proudly thousands of years, watching the passage of time whose presence one feels deep inside.

You’re obliged to keep silent. 
It’s when your breath and your steps are bothersome to ears. 
You take a pause, your feet are of no help. You sit and watch, and you keep on watching till 
YOU BECOME PART OF THE SILENCE OF THE LAND OF SILENCE.

The collection of The Land of Silence is an exclusive experience to spend a night in autumn with overhead clouds of unique character in Shahdad Desert.
Experience during which these huge and solid rocks turn on and off in an unbelievable way.
Once you look around in horizon you witness one rock standing Alight and the other in the Dark.
Deep thoughts are of no use.  Boundaries between Illusion and Scientific understanding have 
faded away.
PHOTOS OF THIS COLLECTION SERVE AS A WITNESS TO WHAT ONE CAN SEE BUT WHAT ONE CANNOT BRING TO PRINT.

February 2013    

سرزمین سکوت، علی رجبی

طبيعت ، برای آدمی آغوشي گشاده است ، که کهنه نمي شود . و دليل تازه ماندنش ، به نياز مداوم انسان به پناه جستن در آغوشي بي خطر والهام بخش بر ميگردد.  در فرايند طولاني مدرن شدن ، قدم به قدم از شکل اوليه ي وابستگي به طبيعت فاصله گرفتيم . از کوه ها و غارها به برج هاي چهل طبقه اي رسيديم که باز لذت ما تماشاي تصوير کوهي و قله اي از پنجره اش بود. رابطه ي دو سويه ي آدميزاد با طبيعت ، دليلی بر ماندگاری اين  رشته است. گاه خشم و سرکشي اش بر بشر چيره شده و با چشم هاي وحشت زده ، آن را تصوير کرده ايم  و گاهي لذت ثبت يک رنگين کمان بي موقع ، از خوشي سرشارمان کرده است . اينکه گرچه ايمن بودن ، پيشرفته شدن ، و عادت هاي زندگي ماشيني در طول زمان  ، طبيعت را از ما دور کرد ، اما در عين حال اين دوري ، تصويري واضح تر از آنچه به شدت بدان نيازمنديم پيش رويمان نهاد . طبيعت ، تاريخ جاندار ماست ، گرچه گاهي ، با تمام توان برای نابودی اش تلاش ميکنيم ، ولی همواره همراه ما خواهد بود .از نظر من این مجموعه حاصل دلتنگی انسان معاصر به آن اندیشه و احساسی است که در عکس ها جریان دارد.

دی ماه ۱۳۹۱

عکس هایی از مدولیشن آرت " شکاف"، مدولاتور: آنیما احتیاط

مدولیشن آرت "شکاف"

مدولاتور: آنیما احتیاط

اجراگر: جواد الهی،تصویرسازی و قصه: الهه رضوانی، عکاس: محمدکاظم محمدپوری

 پنج شنبه ۱۲ بهمن ماه ۱۳۹۱ و جمعه ۱۳ بهمن ماه ۱۳۹۱

ساعت شروع اجرا: ۱۸

سمینار “طیف اجرا در مدولیشن آرت” 

چهارشنبه ۱۱ بهمن ماه ۱۳۹۱ 

ساعت ۱۸ تا ۲۰